ت

تاریخ، معلمی خاموش اما بیدارگر

عبدالکریم نعناکار عمومینهج‌البلاغهسیاستمعارف‌ دینی ۰۴ /۱۲ /۱۴۰۴

مطالعه تاریخ، سرگرمی نیست؛ بلکه ضرورت است. دانستن آنچه در گذشته رخ داده، صرفاً برای پُر کردن حافظه نیست، بلکه برای روشن شدن راه آینده است. قرآن کریم پس از روایت مفصل داستان حضرت یوسف (ع)، این پیام کلیدی را به ما می‌دهد:
«لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ»
یعنی آنانی که اهل اندیشه‌اند، از سرگذشت گذشتگان پند می‌گیرند. این دقیقاً همان نگاه انقلابی به تاریخ است؛ پلی میان گذشته و آینده، برای اینکه حال را آگاهانه بسازیم.

صلح، واژه‌ای مقدس و شریف است؛ اما هر صلحی شرافت‌آفرین نیست. صلحی ارزش دارد که از موضع قدرت و عزت باشد، نه تسلیم. تاریخ امام حسن مجتبی (علیه‌السلام) نمونه‌ای روشن از صلحی است که با دلی خونین پذیرفته شد؛ نه از سر رغبت، بلکه برای حفظ اصل تشیع. اگر عوامل تفرقه، خیانت و سستی در سپاه آن حضرت نبود، شاید امروز با غده سرطانی صهیونیسم مواجه نبودیم که طی تنها یک سال، بیش از ۵۰ هزار نفر را در غزه به خاک و خون کشیده است.

عوامل آن انحراف تاریخی، امروز نیز با چهره‌های متفاوتی در برابر ملت‌ها قد علم کرده‌اند:

۱. خیانت نزدیکان امام مثل عبیدالله بن عباس، امروز در قالب مسئولینی دیده می‌شود که با نگاه لیبرالی، عزت ملت را در برابر وعده‌های پوچ بیگانگان حراج می‌کنند.

۲. خریداری سران سپاه توسط معاویه، مصداق همان سیاستمدارانی‌ست که با دلارهای غربی، از مسیر حق منحرف می‌شوند و سرسپرده‌ی فرهنگ استکباری می‌گردند.

۳. شایعه‌سازی درباره صلح، همان چیزی‌ست که امروز با واژه‌هایی مانند «مذاکره»، «تعامل با جهان» یا «تنش‌زدایی» بازتولید می‌شود، در حالی‌که منظورشان چیزی جز تسلیم نیست.

۴. نفوذ و جاسوسی، که در عصر ما نیز ادامه دارد؛ چه بسیار نفوذی‌هایی که در دولت‌ها و نهادها جا خوش کرده‌اند و اطلاعات حساس را به دشمن رسانده‌اند.

۵. سطحی‌نگری و بی‌بصیرتی، آفت بزرگ آن روز و امروز است. همان‌طور که عده‌ای از سپاه امام حسن (ع) با چند شایعه مسیر را گم کردند، امروز هم عده‌ای فریب رسانه‌های معاند و پلتفرم‌های دروغ‌ساز را می‌خورند و از انقلاب فاصله می‌گیرند.

اگر این آفت‌ها را بشناسیم و با روحیه‌ای انقلابی با آن‌ها مقابله کنیم، تاریخ برای ما چراغ راه خواهد بود، نه تکرار اشتباه.

صلح واقعی در سایه عزت و مقاومت به دست می‌آید، نه با لبخند به دشمن و دست کشیدن از اصول.
دشمن، دشمن است؛ چه با چهره خندان بیاید، چه با چکمه نظامی. تنها راه پیروزی، تکیه بر اصول، ایمان به وعده الهی، و وفاداری به خط ولایت است.

اللهم عجل لولیک الفرج
✍ عبدالکریم نعناکار
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh

دیدگاه شما