دین نهتنها بُعد فردی دارد، بلکه در بُعد اجتماعی نیز تأثیرگذار است. بنابراین، هر موضوعی را باید از دو زاویه بررسی کرد: اصلاح فردی و اصلاح اجتماعی. از نگاه اسلام، دانش فقط زمانی ارزشمند است که به عمل بینجامد و موجب بهبود زندگی فرد و جامعه شود.
پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
«أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا فِی الْقِیَامَةِ عَالِمٌ لَمْ یَعْمَلْ بِعِلْمِهِ وَلَمْ یَنْفَعْهُ عِلْمُهُ»
(سختترین عذاب قیامت برای کسی است که دانشی داشته، اما به آن عمل نکرده و از آن بهرهای نبرده است.)
بر این اساس، مسئولیت کسانی که میدانند و عمل نمیکنند، یا در آگاهسازی جامعه کوتاهی میکنند، سنگینتر است. هرکس به اندازه دانشی که دارد، در قبال آن مسئول خواهد بود.
مسائل شخصی را به خود افراد واگذار میکنیم، اما در حوزهی اجتماعی، که حکومتها نیز در آن نقش دارند، باید گفت که بدترین دولتها آنهایی هستند که مشکلات را میشناسند اما برای حل آنها اقدامی نمیکنند. در مقابل، دولتهایی که با آگاهی و دانش وارد میدان میشوند و برای رفع مشکلات تلاش میکنند، نزد خداوند عزت دارند و این عزت، به ارادهی الهی، در دلهای مؤمنان نیز جاری میشود.
اللهم عجل لولیک الفرج
✍عبدالکریم نعناکار